ସିଗାରେଟ

ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ତଳର କଥା ।

ଧୂ ଧୂ ଖରା ବେଳ। ବସ୍ ରେ ଝରକା ପାଖ ସିଟରେ ବସି ରାଜା ଭଳିଆ ଅନୁଭବ କରୁଥାଏ । ଦେହରେ ପବନ ନ ବାଜିଲେ କି ବସ୍ ଯାତ୍ରା ?
ପାଖ ସିଟରେ ବସିଥାନ୍ତି ଜଣେ ସମବୟସ୍କ ଯୁବକ । ଚେହେରା ଆମର ମିଶୁଥାଏ । ସମ୍ପର୍କ ଗଢିବା ସୂତ୍ରରେ ତାଙ୍କୁ ଅନେଇ ମୁରୁକି ହସି ଦେଇଥିଲି । ପକେଟରୁ ସିଗାରେଟ ଦୁଇଟି କାଢି ଗୋଟିଏ ତାଙ୍କୁ ବଢ଼େଇ ଦେଲି ।

– ନାଁ । ମୁଁ ସିଗାରେଟ ପିଏନି । ଥାଙ୍କ ୟୁ ।
– ଆରେ ବନ୍ଧୁ । ସିଗାରେଟ ଥରେ ପିଇଦେଲେ ଯାତ୍ରାଟା ସୁଗମ ଲାଗିବ । ନିଅନା…

ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଥମେ ମନା କରୁଥିଲେ ବି ଶେଷରେ ସେ ମୋ କଥା ରଖିଥିଲେ ।

– ମୁକେଶ ! ପ୍ରଥମ ସିଗାରେଟ ଟିକେ ମୁଣ୍ଡ ବୁଲାଏ । ଚାଲ ଲସି ପିଇବା ।
– ଓ କେ ମନୋଜ ! ଚାଲ … ଲସି ମୋ ତରଫରୁ ।

ଶେଷରେ ଆମ ଗାଁ ବସ୍ ଷ୍ଟାଣ୍ଡ ରେ ଓଲ୍ହେଇ ଘରକୁ ଗଲୁ । ସେ ଆମ ଗାଁର ନୂଆ ଶିକ୍ଷକ ହୋଇ ଆସିଥିଲେ । ସିଗାରେଟ ଦିଆ-ନିଆରେ ଗଢିଉଠିଥିବା ସମ୍ପର୍କ ଘନିଷ୍ଠ ହୋଇ ଆସୁଥାଏ । ଆଜି ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନ ଦେବା ପାଇଁ ବି ପ୍ରସ୍ତୁତ ।

xxxxxxxxxxxxx

କିଛି ଦିନ ତଳେ ଖୁସି ଖବରଟେ ପାଇଲି । ମୁକେଶର ସ୍ତ୍ରୀ ଗର୍ଭବତୀ । ସହରରୁ ଫେରିଛନ୍ତି ଡାକ୍ତରଙ୍କୁ ଦେଖାଇ । ମିଠା ଖାଇବା ଆଳରେ ଦୌଡ଼ି ଗଲି ତା’ ଘରକୁ ।

କିନ୍ତୁ ଏ କ’ଣ !!!
ହାତରେ ମୁଣ୍ଡ ଦେଇ ଦୁହେଁ କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି ।

– କ’ଣ ହେଲା ଭାଉଜ ? ଶିଶୁଟି ଭଲ ନାହିଁ କି? ତୁମ ଦେହ ଭଲ ତ ???

ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଶ୍ନ କଲା ପରେ ବି ସେମାନେ ନିରୁତ୍ତର ଥାଆନ୍ତି।

ଶେଷରେ ମୁକେଶ ପାଟି କରି କହିଲା ,” ତୋ’ ଭାଉଜ ର ଚେକଅପ ପରେ ମୁଁ ବି ଦେଖେଇଲି ଡାକ୍ତରଙ୍କୁ । ଆଉ….(ପାଟି ଖନୀ ମରିଯାଉଥାଏ) ମୋତେ ଲଙ୍ଗ୍ସ କ୍ୟାନ୍ସର ହୋଇ ଯାଇଛି।”

ଭାଉଜ ବି ପାଟି କରୁଥିଲେ ମୁକେଶ ଉପରେ : କେତେଥର କହିଥିଲି ସିଗାରେଟ ପିଅନି । ମୋ’ କଥା କେବେ ଶୁଣୁ ନଥିଲ ।”

ସେମାନଙ୍କ କ୍ରନ୍ଦନରେ ଘରଟି ଫାଟି ପଡୁଥାଏ । ବନ୍ଧୁତ୍ୱର କାଠଗଡ଼ାରେ ହତ୍ୟାକାରୀ ରୂପେ ଛିଡା ହୋଇଥାଏ ନୀରବ ,ନିଶ୍ଚଳ ,ନିରୁତ୍ତର ମୁଁ ।

ମୋ ଲୁହର ଗଙ୍ଗାରେ ବୁଡି ଏ ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ ଆଜି ବି କରୁଛି । ତଥାପି ନିଜକୁ କ୍ଷମା କରିପାରିନି…..

This Post Has 10 Comments

  1. wow wow…

    1. Thank you ….Thank you….

  2. I hope this might be a fictional story Bhai..If not,then the pain felt by you is incurable bhai…
    Great words…

    1. It’s a fiction dude . I don’t smoke … To make it more emotional I have become a character in the story . Thanks for reading.

  3. Speechless. ….A real presentation. …

    1. Thanks a lot dear

  4. Really its herat touch story.. Bt some pepoles r not understand this situatiion..

    1. We should aware them . It’s our responsibility.
      Thanks a lot sir .

    1. Thanks a lot dear . ??

Leave a Reply

Manoj Kishore Nayak

Hitherto known as the "Tissue Paper Poet" and credited many a times with initiating the same genre of poetry I, contemplated of writing this blog where I could inter-alia, endeavour to write my random thoughts and publish that of others. The blog will contain subjects of myriad hues ranging from poetry & travelogues to sundry incidents. Being a 'bookaholic' I would like to tell you about the books I read and the authors I meet across the corners which will quench your thirst for literary entertainment and will impart a certain cachet to your intellectuality. Read More...
Close Menu